Happy birthday Monika!

Byron - Gdyśmy się rozstawali

Gdyśmy się rozstawali,

Milczeniem, łzę

Żegnając — coś nam w dali

Wróżyło złą

Dolę od pierwszej chwili;

Bladość twoja, chłód ust

Świadczyły, że z idylli

Ostał się gruz.

Świt na twarz kompres z rosy

Zimnej mi kładł,

Jakby uprzedzał ciosy,

Jakie mi zada świat:

Chwile, gdy, wiarołomną,

Bez serca i bez czci,

Ludzie cię nagle wspomnę

Przy mnie — tak los się mści.

Czy klątwy to, czy hymny

Będę — żałobny dzwon

Twego imienia zimny

Dreszcz wwierci w skroń:

Czemuż tak cię kochałem?

Świat zna twych ról

Sto — ja cię lepiej znałem,

Trwalszy mój ból.

Sekret nasz — dziś, w żałobie,

W milczeniu, łzę

Ronię — zdradziło w tobie

To, co krzywdzi i łże.

Jeśli kiedyś odnowię

Tę więź dawną i złą,

Jakże ja cię pozdrowię?

Milczeniem, łzę.

Byron - Precz stąd te dźwięki

Precz stąd te dźwięki nieszczęśliwej pieśni,
Przedtem tak wdzięczne, a dzisiaj tak smutne,
Co wywołują z mego serca cieśni
O znikłym szczęściu wspomnienia okrutne.
Precz mi z tą harfą, co tak ucho pieści!
Niechaj niepamięć pokryje ją pyłem!
Nie mogę więcej wspomnieć bez boleści,
Czym jestem teraz i czym niegdyś byłem.

Głos, co tym pieśniom nadał tyle wdzięków,
Umilkł na zawsze za wieczności krańcem;
I dzisiaj dla mnie najczystszy z tych dźwięków
Jest jak hymn dziki nad grobów mieszkańcem.
Thyrzo! O prochu gdzieś w ziemi ukryty!
Te pieśni, budząc o tobie wspomnienie,
Bardziej są smutne niż lutni rozbitej
Nieokreślone i niezgodne brzmienie.

Jestem samotny - w koło cichość głucha,
Lecz echo szepce do mojego ucha:
Słyszę wydany ustami cichemi
Głos, co już dawno zagłuchnął na ziemi.
Głos ten brzmi często w duszy mej niepewnej
Posępnym tonem - i we śnie mnie woła;
Chcąc się przysłuchać harmonii rzewnej
Budzę się nagle, lecz znów cisz dokoła!...

Thyrzo! na jawie i we śnie samotnym
Jesteś już dla mnie marzeniem ulotnym,
Gwiazdą, co olśni ciemnych fal powierzchnie
I znów przed okiem śmiertelnika pierzchnie.
Lecz smutny pątnik ścieżki życia trudnej,
Gdy niebo gniewne zaciąga obłoki,
Długo żałuje tej gwiazdy ułudnej,
Przy której świetle stawiał błędne kroki.